The (un-)usual suspects

In mijn vorige blog heb ik stilgestaan bij de noodzaak van een open beleidsontwikkeling. In het licht van de komende gemeenteraadsverkiezingen een actueel thema dat ongetwijfeld invulling zal krijgen in de nieuwe raads- en collegeprogramma’s.

Een belangrijke vraag daarbij is hoe alle relevante stakeholders te betrekken, afhankelijk van de specifieke opgave die voor ligt. In de afgelopen jaren zijn daarvoor tal van initiatieven ontplooit. Een voorbeeld is de G1000, een uit België overgewaaid platform dat een plek biedt aan burgers, overheid en werkgevers om met elkaar beslissingen maken over belangrijke zaken in hun gemeenschap. De G1000 kan over een stad of dorp gaan, maar ook over een specifiek onderwerp.

Maar ook op kleinere schaal zijn in elke gemeente wel initiatieven te vinden waarin burgers, bedrijven en overheden samen denken over en werken aan gecompliceerde maatschappelijke opgaven. In de beleidspraktijk blijken er echter verborgen mechanismen te zijn die de effectiviteit van deze open benaderingen belemmeren. 

Eén van die mechanismen is dat politici en beleidsambtenaren geneigd zijn om de openheid vooral te zoeken in hun eigen netwerk bij de zogenaamde usual suspects. Voor een echt open beleidsontwikkeling is het echter zaak om ook de unusual suspects te betrekken. De vraag is hoe dat te realiseren en wat dat vraagt van het beleidsproces en de rol van politici en beleidsambtenaren.

Op 29 maart staat deze discussie centraal in onze volgende ‘Tafel van Carbyn’. Met Max Herold als spreker hebben we een goed in het onderwerp ingevoerde expert die onlangs zijn proefschrift “Omgaan met ongeschreven regels” heeft gepubliceerd. Samen met hem verkennen wij dit actuele thema en krijgen de deelnemers mooie handvatten voor toepassing in de eigen praktijk. We doen dat bovendien in een inspirerende locatie: het verhalenhuis Belvédère in Rotterdam. Mocht je nog willen aansluiten: neem dan snel contact met mij op.

 

Cees Paul

06 23 39 91 46